Sipas një ankete të krishterët jo të mirëpritur

Më shumë se gjysma e popullsisë turke është kundër lirisë fetare për ata që nuk janë myslymanë. Ky është rezultati i një ankete sociale të kryer në Turqi në vitin 2008 shifrat e të cilës do të bëhen publike vetëm në vitin 2010. Ja disa rezultate :

- 59% e të anketuarve janë përgjigjur se jomyslymanët “nuk duhej” ose “nuk duhej aspak” t’u jepej leje për të organizuar takime në të cilat ata mund të diskutojnë hapur idetë e tyre.

- 54% “nuk duhet” ose “aspak” të lejoheshin të botonin dhe të importonin libra ose dokumenta të printuara në lidhje me besimin e tyre.

- 40% e popullsisë ka një pikëpamje “negative” ose “tepër negative” për të krishterët.

- 60% e të anketuarve vlerësuan që ekziston vetëm një “fe e vërtetë”.

Ali Carkoglu është një nga profesorët e universitetit të Sabanci-it që ka kryer këtë anketë në Turqi, për ISSHP-në, instituti ndërkombëtar i socilogjisë që boton çdo vit një anketë në shkallë botërore. Ky profesor ka pohuar se të organizosh një mbledhje fetare jo myslymane në Turqi nuk mund të ishte “pa rrezik”. Sipas tij, gjithë sistemi edukativ i vendit vihet në pikëpyetje.

Rezultatet e anketës nuk e çuditin Dositheos Anagnostopoulos-in, patriarkun ekumenik të Stambollit. Ai shpjegon se në Turqi, të krishterët konsiderohen si qytetarë të kategorisë së dytë, dhe se të gjithë ndihen “nën presion”. Sot, 99% e popullsisë turke është myslymane synite. Të krishterët (Armenianë dhe Grekë-ortodoksë) përbëjnë më pak se 1% të popullsisë Turke kur në fillim të shekullit të 20-të, përbënin 30% të popullsisë. Presidenti i shoqatës turke të Kishave protestante, Zakai Tanyar-i, ai vetë, nuk demoralizohet kollaj. Ai vlerëson se “popullsia turke po fillon të mësohet me idenë se ne ekzistojmë”.

• Le të falenderojmë Perëndinë për Kishën që është e pranishme në këtë vend.
• Le të lutemi për të krishterët e Turqisë.
• Turqia përpiqet të krijojë opininon të mirë për t’u integruar në Komunitetin Evropian, le të lutemi që Perëndia ta përdorë këtë rast që të krishterët të kenë më shumë liri.

Qëndrojmë përpara një skandali të vërtetë

Hakan Tastan-i dhe Turan Topal-i janë në gjyq qëprej 3 vjetësh sepse organizuan një studim biblik me studentët në Siliviri, 72 km larg Stambollit. Ndërsa seancat e tyre të para u shfaqën shumë nga mediat, interesi mediatik ka rënë paksa që kur akuzuesi i tyre kryesor Kema Kerinscziz-i, një avokat ultranacionalist u arrestua për komplot kundër shtetit. Por drejtësia turke ka një interes aq të veçantë për këta dy të krishterë me origjinë myslymane, sa që gjen dëshmitarë të çuditshëm që vijnë të dëshmojnë deri në gjykatë.

Kështu, po këtë muaj, tre dëshmitarë të palës akuzuese kanë dëshmuar. Ajo që na çudit më shumë është se këta dëshmitarë janë thjesht të punësuar në shërbime të ndryshme të gjykatave të Stambollit dhe që asnjëherë nuk e kanë takuar Hakan-in dhe Turan-in! « Jemi pjesë e një skandali të vërtetë » vë në dukje Haydar Polat-i, avokati i dy të krishterëve të akuzuar, « ardhja e këtyre dëshmitarëve ishte një komplot, por që nuk u arrit, mungesa e provave është e dukshme ».

Në vitin 2006, Hakan-i dhe Turan-i morën vesh se ishin të akuzuar për fyerje ndaj ligjit islamik sipas nenit 216 të kushtetutës së vendit. Gjithashtu janë qortuar se kanë mohuar identitetin turk (neni 301) dhe se kanë shpërndarë informacione konfidenciale të qytetarëve (neni 135). Një seancë tjetër është parashikuar në 28 Janar 2010 ku gjykata do të thërrasë një punonjës të policisë të Shtetit dhe dy agjentë të forcave speciale për të dëshmuar.

Ky proces nxjerr në dritë një problem, të lirisë së shprehjes në vend. Bashkimi Evropian i ka kërkuar disa herë radhazi Turqisë të ndryshojë ose të heqë nenin 301 që ngushton lirinë e shprehjes. Bëhet fjalë për një kusht sine qua non për hyrjen e saj në Bashkimin Evropian. Por në raportin e saj mbi përfshirjen e Turqisë, Komisioni Evropian i ka shprehur përsëri shqetësimet e tij mbi përndjekjet që kalojnë minoritetet fetare.

• Le të falenderojmë Perëndinë për këta të krishterë turq që janë besnikë pavarsisht nga përndjekjet.
• Le të lutemi për Hakan-in dhe Turan-in. Le t’i kërkojmë Perëndisë që t’i japë fund procedurave gjyqësore që ata po kalojnë.
• Le të lutemi që mbretëria e Perëndisë të përparojë në Turqi.

Jam i krishterë dhe e dua vendin tim

Turan Topal dhe Hakan Tastan janë të krishterë qëprej dhjetë vjetësh dhe nuk frikë ta pohojnë. Por besimi i tyre duket si një kërcënim për Turqinë. Hakan-i është i shqetësuar se vendi i tij e gjykon besimin e tij të krishterë si ofendues ndaj identitetit të tij turk për të cilin ai është shumë krenar. “E dua kaq shumë këtë vend, këtë popull, sa që edhe pse turk i krishterë ndihem i tronditur që më përndjekin për shkak ofendimi ndaj Turqisë. Kurrë nuk do të thosha diçka kundër këtij vendi sepse e dua. Por them se jam i krishterë, po, dhe do të vazhdoj ta them.”

Pas dy vjet e gjysëm procesi gjyqësor, Turan dhe Hakan shpresojnë tani që kjo të marrë fund. Në tetor të vitit 2006 u akuzuan për ofendim ndaj identitetit turk sipas nenit 301 mbi lirinë e të shprehurit. Rishikimi i këtij ligji në maj të vitit 2008 nuk ndryshoi asgjë dhe vazhdon të ngadalsojë gjërat, sepse gjykatat tani duhet të marrin leje nga Ministria e drejtësisë për të ndjekur ose klasifikuar çështje të tilla. Të dy burrat shpresonin me të vërtetë se Ministria e drejtësisë do t’i jepte fund këtij procesi të gjatë, dhe tani janë shumë të zhgënjyer sepse nuk ndodhi kështu. Më 24 shkurtin e kaluar, gjykata mori lejën për të ndjekur çështjen.

Pavarsisht nga vazhdimësia e seancave, apo procedurave që zvarriten, dëshmitarëve që nuk paraqiten, Turan dhe Hakan janë optimistë për të ardhmen. Ata janë mirëbesues dhe shpresojnë të lirohen përfundimisht për mungesë provash. Procesi i tyre mund të ketë pasoja pozitive për të krishterët e tjerë në vend. “Jam i lumtur, sepse kjo do të thotë se të krishterë të tjerë turq që do të vijnë pas nesh nuk do të jetojnë këto padrejtësi. Jam i bindur se do t’ia dalim”, përfundon Hakan. Seanca tjetër do të zhvillohet në 28 maj.

• Le të falenderojmë Perëndinë për optimizmin dhe mirëbesimin e Turan-it dhe Hakan-it pavarsisht nga sprova e tyre.
• Le t’i kërkojmë Perëndisë t’u japë forcë që të vazhdojnë të luftojnë.
• Le të lutemi për seancën e 28 majit dhe që procesi të përfundojë.

Lirohet nga burgu Dimitry Shestakov!

Në 21 janar të 2011-ës, pastori Dimitry Shestakov lirohet nga burgu. Ai ishte dënuar në janar të 2007-ës me 4 vjet pune të detyruar për “aktivitet fetar të paligjshëm.”

“Fakti që jam në qendër të vëmendjes që prej lirimit tim më mbush me gëzim. Do të doja të falenderoja të gjithë vëllezërit dhe motrat që u lutën për mua gjatë kohës së burgimit tim.” Më në fund, Dimitry Shestakov sot është i lirë. Në mbasditen e 21 janarit 2011, 4 vjet ditë pas dite që pas arrestimit të tij, mësëfundmi ai mundi të shtrëngonte në krahë gruan dhe tre vajzat e tij, të cilat kishin ardhur ta prisnin në dalje të burgut. Pastor që prej vitit 2003 në Kishën e Ungjillit të Bollshëm të Andizhanit, në lindje të Uzbekistanit, Dimitry u arrestua më 21 janar 2007 pas një bastisjeje të policisë në kishë.

Në 7 mars të vitit 2007 ai u akuzua për ‘organizim të paligjshëm të mbledhjeve publike dhe grupimeve fetare’. Njëkohësisht mbi të rëndonte edhe akuza për ‘fabrikim dhe shpërndarje të literaturës që kërcënonte rendin publik duke paraqitur një rrezik për sigurinë e shoqërisë’. Dimitri u dënua me 4 vjet burg.

Fillimisht u mbajt në burgun e Andizhanit, dhe më pas e transferuan në kampin e punës së Navoit, në qendër të vendit. Familja mundi ta vizitonte vetëm në raste të rralla. Organizata ‘Dyer të Hapura’ u vu në lëvizje për të arritur lirimin e tij, sidomos nëpërmjet një fushate të gjerë peticioni në favor të tij, duke nxitur të krishterët kudo në botë për t’u lutur për të dhe për familjen e tij dhe për t’u dërguar letra.

E ndërkohë, e ardhmja nuk duket e lehtë për Dimitry-n. Ai vazhdon të jetë i mbikqyrur nga afër. Tashmë ai është vendosur në kufizime të rrepta si përshembull moslejim ndryshim banese dhe paraqitje e detyruar rregullisht në postin e policisë për të shpjeguar veprimet dhe faktet e tij.

• Le të falenderojmë Perëndinë për lirimin e Dimitry Shestakov-it
• Le të lutemi për të krishterët uzbekistanë që nuk mund të jetojnë të lirë besimin e tyre
• Le të lutemi që qeveria e vendit të jetë më tolerante në lidhje me të krishterët

Pastori Duong qëndron guximtar

Më 7 qershor, policia vjetnameze kreu bastisje në një shtëpi-kishë të provincës së Hung Yen-it, në jug të Hanoi-it. Shumë njerëz u rrahën dhe pastori Duong Van Tuan-i u arrestua. Me të mbërritur në rajonin e policisë, pastori u izolua në një qeli ku dhe pesë policë e rrahën me dhunë. Ai mori shumë goditje në stomak, të cilat nuk lënë shenja të jashtme por që janë shumë të dhimbshme. Përfundimisht ai u lirua në darkë.

Ky incident nuk është i pari në llojin e tij, sepse kisha e pastor Tuan-it është sulmuar që prej muajit prill. Në fakt, shumë vende kulti tashmë janë mbyllur nga policia. Më 31 maj, vetë pastorin e sulmuan ndërsa predikonte. Pasi e kapën nga qafa, policët i lidhën duart mbas kurrizit dhe e rrahën me shkop gome deri sa shkuan në rajon.

Por fatkeqësisht, kjo histori nuk është e vetmja. Në Vietnam, kishat-shtëpi po hasin shumë vështirësi. Disa shohin se kërkesa e tyre për regjistrim ose injorohet ose nuk pranohet. Por edhe pse situata është kaq e vështirë, pastori Tuan nuk dekurajohet, edhe pse vuan kur sheh të krishterë të keqtrajtuar. Ai vazhdon t’i besojë Perëndisë: “përndjekja shpesh është shenjë që Perëndia është duke vepruar” na ka thënë ai në fshehtësi. Sipas tij, të krishterët vjetnamezë rriten nëpërmjet këtyre provave.

• Le të lutemi për pastorin Duong Van Tuan, që Perëndia ta mbrojë.
• Le të lutemi për kishat-shtëpi në Vietnam, që edhe pse në përndjekje, të vazhdojnë të forcohen.
• Me rastin e natës së lutjes organizuar nga VKHT(veprat e të krishterëve për heqjen e torturës) le të lutemi për të krishterët e përndjekur që vuajnë ose që kanë vuajtur nga torturat.

Zanzibar - Ata jetojnë në frikë

« Në dalje të gjykatës, turma shpallte vdekjen e tij. Ai preferoi të quhej fajor dhe të gjendej në burg sesa të rrezikonte jetën e tij duke u shpallur i pafajshëm. » Pastori Léonard Massasa ishte i pranishëm në gjykatë për të mbështetur Ramadhan Tuma-në, i akuzuar se kishte djegur faqet e kuranit.

I përzënë nga banesa e tij për shkak të kthimit të tij në besim, Ramadhan-i ishte duke djegur gjithçka po linte mbrapa, duke mos e ditur se në mes flakëve gjendej një botim i vogël i kuranit. Menjëherë, i paditur nga pronari i tij, Ramadhan-i u gjykua dhe sot ai vuan dënimin prej 18 muajsh burg.

Yusuf Abdalla, gjithashtu paguan çmimin për ecjen pas Krishtit.

I kërcënuar me vdekje nga familja e tij, ai u arratis nga ishulli dhe shkoi në qytetin e Moshit në Tanzani. Yusuf-i u kthye në besim në tetor të vitit 2010 me anë të një emisioni të krishterë të transmetuar në radio. Kur familja e tij zbuloi se ai ishte bërë i krishterë, e rrahu keq. Për njëfarë kohe u strehua tek një pastor, ndërsa tani ai jeton në arrati.

Në ishullin fqinjë Pemba, të krishterët jetojnë gjithashtu me frikë dhe përndiqen vazhdimisht: imamët ndalohen t’u shesin toka të krishterëve, studimi i islamit është i detyrueshëm në shkollë dhe disa të krishterë madje u është dashur të marrin një mbiemër myslyman për të patur mundësi pune.

• Le të falenderojmë Perëndinë se e ka mbrojtur Yusuf – in në arrati
• Le të lutemi për Ramadhan-in që ndodhet akoma në burg
• Le të lutemi për komunitetin e krishterë të Tanzanisë, që qëndron pavarsisht përndjekjeve

Turqi - Turan Topal-i dhe Hakan Tastan-i më në fund të lirë

Të akuzuar për ofendim ndaj identitetit kombëtar duke ofruar kurse të shkollës biblike me korrespondencë, të dy të krishterët turq sapo shpallen të pafajshëm.

Pas katër vjet procesi që dukej i pafund, më në fund është dhënë verdikti. Më 14 tetor, gjykata e Silivrisë, një qytet i vendosur rreth 70 kilometra në lindje të Stambollit, liroi Turan Topal-in dhe Hakan Tastan-in nga akuzat e rënda hedhur kundër tyre : ofendim ndaj identitetit turk. Dy të krishterët janë qetësuar, por e dinë se beteja nuk ka përfunduar akoma sepse ata mundën të shmangin burgun, por janë të dënuar gjithashtu edhe me 2300 euro gjobë për mbledhje të paligjshme të të dhënave. Ata vendosën të apelojnë, sepse sipas « kushtetutës turke, është e ndaluar të jesh i krishterë, të ungjillizosh ose të mbledhësh emrat e personave të interesuar ndaj krishtërimit » ka rikujtuar avokati.

Duket se gjërat po përparojnë njësoj edhe në një proces tjetër, ai që mbahet aktualisht në Malatya ku gjykohen vrasësit e Necati Aydin-it, Ugur Yuksel-it dhe Tielmann Geske-s. Dy dëshmitarë kyç u morën në pyetje, duke e lidhur procesin e vrasjes treshe me një konspiracion të njohur me emrin Ergenekon që synonte të destabilizonte partinë në pushtet duke sulmuar kryesisht komunitetin e vogël të krishterë. Seanca tjetër e dëgjimit do të jetë më 3 dhjetor.

*Neni 301 i Kodit penal turk saktëson se çdo qytetar turk që ofendon Shtetin turk ose kombin turk në identitetin e tij mund të dënohet me burgim nga gjashtë muaj deri në tre vjet.

• Le të falenderojmë Perëndinë për lirimin e Turan Topal-it dhe Hakan Tastan-it
• Le të lutemi për familjet e martirëve të Malatya-s, veçanërisht fëmijët të cilët e kanë të vështirë të kalojnë humbjen e baballarëve të tyre
• Le të lutemi që të krishterët turq të mund të jetojnë lirisht besimin e tyre